Aste bat Tropikoan

Monstera
45 metro karratuko oihan batean biziraupen froga bat gainditzearen saria, klima tropikalaren epeltasun umelean.
Bat-batean ekaitza eta euri zaparradak, dena malkotan busti, eta uholdeak nonahi.
Bat-batean atertu eta oihanak izkutatzen dituen zera preziatu guztiak kirika agertzea, gutxinaka, agurtzera. Bakoitzak berea eginez, abestu behar denean abestuz, dantzatu behar denean dantzatuz, elikatu ere, eta horrela oihanaren legea jarraituz.
Eta gauez dantza, tribuetan bezala antza, eta oihanean etzan, eta 38’7 gradu zentigradu besarkatu.
Kaiola bat zela esango lukete batzuk, inguratuta, barroteekin, eta bisitariak leihoetatik begira, nork ez luke paradisua zelatatu nahiko, baina ateak irekiak zeuden eta nahi haina atera eta sartu ahal zen.
Erreserba bat da, izaki preziatuenak babesteko, parke natural bat.
Bai, natura ederra delako, ezagutzen dudan ederrena, gogorra akaso batzuetan, nola ez, itsaso zakarra dagoenean petrilera hurbiltzen zarenekoan bezala, erortzearen aukera dago, baina hau ere naturaren parte da, bere nolakotasunaren parte.
Mikroklimak ditut gustoko, tropikoan kokatutakoak espreski, aste bat igaro dut bertan, eta bizirik irten.
Berriro egingo nuke.
Etxean sentiarazten dit eta, erreserban animalia bai naiz berriro ere, gizartetik libre.

Responder

Introduce tus datos o haz clic en un icono para iniciar sesión:

Logo de WordPress.com

Estás comentando usando tu cuenta de WordPress.com. Cerrar sesión /  Cambiar )

Google photo

Estás comentando usando tu cuenta de Google. Cerrar sesión /  Cambiar )

Imagen de Twitter

Estás comentando usando tu cuenta de Twitter. Cerrar sesión /  Cambiar )

Foto de Facebook

Estás comentando usando tu cuenta de Facebook. Cerrar sesión /  Cambiar )

Conectando a %s