Egunero

Egunero esnatu egiten naiz, begiak ireki esan nahi dut. Literalki, ez metaforikoki. Eta minutu pare bat pasatzen ditut nire burua kokatzen, maindirea gorputzarekin sumatzen, gihar gogortuak luzatzen, harrausi egin, animalia bat naiz. Arrazoia nahastuta dabil oraindik ordu horietan, ez dakit non sartzen den, agian oraindik ez da kargatu nire sisteman. Eta altxatu egiten naiz, errobot bat banintz belaza, altxatu, sukaldera joan, gosaria egin, kafea, zerealak, irratia piztu agian, ez gaur ez, gehiegi da ordu hauetarako. Eta oraindik nire buruak atzerapena darama, badaki zer egin behar duen, automata gisa nabil, eta nire nortasuna, nire ni arrazionala atzerapenarekin doa ni jarraitzen, hanka sartzen badut ere gaizki nabilela gogorarazteko. Nire inguruan dabil oraindik, haize korronte bat bezala. Eta dutxan sartu egiten naiz. Eta gutxinaka ur bero horren ondorioz nire izate fisiko hau, nire gorputz hau, hezur eta mami hau, nire animalia eta ni naizen hori batu egiten dira azkenean. Egunari aurre egiteko.

Heriotza bikoitza (Doble Malta) antzezlaneko pasartea

Responder

Introduce tus datos o haz clic en un icono para iniciar sesión:

Logo de WordPress.com

Estás comentando usando tu cuenta de WordPress.com. Cerrar sesión /  Cambiar )

Google photo

Estás comentando usando tu cuenta de Google. Cerrar sesión /  Cambiar )

Imagen de Twitter

Estás comentando usando tu cuenta de Twitter. Cerrar sesión /  Cambiar )

Foto de Facebook

Estás comentando usando tu cuenta de Facebook. Cerrar sesión /  Cambiar )

Conectando a %s