Hipersomnia

Denbora zabaldu egiten da, txiklezko haria bezala, luzatu, tolestu, eta berriz ere zabaldu.
Eta zinta bat da,
garamatzala,
norabiderik gabe.
Egunerokotasuna errepikatzen da,
behin eta berriz,
behin eta berriz.
Berriak irratian, telebistan, egunkarietan.
Sare sozialetako larritasuna,
irakurri gabeko mezuen kate amaigabeak,
ogasunarekin kitatu beharreko zorrak, isunak, landareak ureztatu.
Zonbiak ikusten ditut leihotik pasiatzen,
itsasoa plato,
eta egunak nahasten dira, elkar trukatu daitezkeen piezak bezala, unitate soilak, klonaturiko pieza neurgarriak.
Gaua eta eguna batu egiten dira, errealitatea eta ametsa batuz, kontinuumean, ziklo biologikoaren ezinbestekotasuna.
Bizirik gaudenaren seinale bakarra, ziklo zenbagarriak neurtu ahal izatea, metatu, egutegian marratu, dagoeneko galdu da, dagoeneko bete da, beste bat.
Noiz iritsiko da udaberria, galdetzen diogu geure buruari, baina konturatzerako udazkena izango da.
Heldulekuak desagertzen dira epeka, eta korronteak indar egiten du, jauzi hirukoitza, zipristinik ez, epaimahaikideak 9’8 9’7 8’8 ematen dute, publikoak txalotu,
eta zonbiak igeriketa sinkronizatua dantzatzen dute,
beste egun batez.

2 comentarios en “Hipersomnia

Responder

Introduce tus datos o haz clic en un icono para iniciar sesión:

Logo de WordPress.com

Estás comentando usando tu cuenta de WordPress.com. Cerrar sesión /  Cambiar )

Google photo

Estás comentando usando tu cuenta de Google. Cerrar sesión /  Cambiar )

Imagen de Twitter

Estás comentando usando tu cuenta de Twitter. Cerrar sesión /  Cambiar )

Foto de Facebook

Estás comentando usando tu cuenta de Facebook. Cerrar sesión /  Cambiar )

Conectando a %s