Errefrakzioa

Gol.
Gal nadin, jaurtipen zuzena,
bala bat.
Zauri bat.
Odolustea ezinbestean, ezustean, ezarian.
Bidea marraztu gorriz,
animalia zauritua bezala, arrasto bat.
Eta konplexutasun emozional guztia loturik dago, soka luzeaz, harri bati loturik itsas hondora jaurtitzeko.
Filtro guztiak aktibatu dira, normaltasunaren pilotu automatikoa, hesi emozionalak, zelofana bezala estutzen nautela, aurpegia, ahoa, begiak, burua, deformidade guzti honetan itsuraldatua.
Eta koreografia zehatza izan da, flamenkoak bezala paduran, txaloak bezala tonuan, zuzenbide ariketa bat, erromatarra.
Baina zauriak dirau, antzezpen perfektuenaren muinean dirau, eta isuriak mapa bat marrazten du zoruan, gorriz, gida liburua.
Gorpua non aurkituko den argibidearen azalpena, eta geldirik, erdian, osotasun guztia itsaso bat balitz bezala edanez, animalia, hilkorki eri, eszenatik aterako duten pausoak zenbatzen.

Responder

Introduce tus datos o haz clic en un icono para iniciar sesión:

Logo de WordPress.com

Estás comentando usando tu cuenta de WordPress.com. Cerrar sesión /  Cambiar )

Google photo

Estás comentando usando tu cuenta de Google. Cerrar sesión /  Cambiar )

Imagen de Twitter

Estás comentando usando tu cuenta de Twitter. Cerrar sesión /  Cambiar )

Foto de Facebook

Estás comentando usando tu cuenta de Facebook. Cerrar sesión /  Cambiar )

Conectando a %s