Gamelua, lehoia eta umea

Geruza guztiak zeharkatuko nituzke.
Zigarreta batez ohialak, maindireak zulatuko balitu bezala.
Baina su hartuko lukete izarek, ereserkia entzuten den bitartean, mantra bezala, sehaska kantak umea ezkutatzen den bitartean.
Haizeak ohialak astintzen ditu, nahasten dira mugak, lehortzen diren oheko arropak, labirintoan.
Eta gamelua ostruka dirudi, lehoia eztanda bat, eta umea ihes egiten du, kometa bat eskuetan hegan egin nahian.
Baina umea da beti gidatzen duena, maindireetan inguratua, metamorfosian, babesean, lubakian, presondegian, eta izarak urratzen ditu, geruzak gailendu nahian, eta izarrak agertzen dira ordu txikietan.
Eta maindireak hegalak daitezke, kapa bat, haize-oihala, eta geruzak geruzak dira, mailak bezala, bizitzak bideojoko batean, pantaiak.

Responder

Introduce tus datos o haz clic en un icono para iniciar sesión:

Logo de WordPress.com

Estás comentando usando tu cuenta de WordPress.com. Cerrar sesión /  Cambiar )

Google photo

Estás comentando usando tu cuenta de Google. Cerrar sesión /  Cambiar )

Imagen de Twitter

Estás comentando usando tu cuenta de Twitter. Cerrar sesión /  Cambiar )

Foto de Facebook

Estás comentando usando tu cuenta de Facebook. Cerrar sesión /  Cambiar )

Conectando a %s