Guztiak kutsatuko gara

Ildo guztiak forma galdu dute,
eta ildo bakarrak irentsi ditu,
hodei erraldoi batek bezala, behe lainoa,
izozgailugik irteten den lanbro heze eta astuna.
Hondora garamatza, lurrera, bertan ez da ezer argi ikusten, oinak lurrean diote, baina begirada galdua dugu eta ezin asmatu.
Denbora geldituz doa astiro, amaitzen ari den eslogana kamera geldoan, eta isiltasuna.
Diruak baina ez du bere isuria eteten, alokairua, elektrizitatea, ura eta zaborrak, zaborrak bai, usaina dario libratu ez den azken poltsa horri.
Kultura eten da, aisia eten da, gizarteratze fisikoa ezabatzen ari da, egun lainotsuan portutik aldentzen ari den itsasontzia bezala.
Eta lana, baina lana? Inpasak pizten dira, kaleratze ahotsak, elkartasun hotsak, bitartean hotza, esaten zuten ba negua ez zela bukatu, nekatu.
Eragiketa matematikoak hilabete bukaerarte kontorsionismoa luzatzeko, orduak kudeatzeko, denborak eragin duen espazio berri hau betetzeko.
Tele lanaldiaz ari zaizkigu, telebista, irrati eta sare sozialetik, telegaitezen, telezaitezten, telegramak berrogeialdian.
Telehurbiltasuna akaso, baina nik besarkadak maite ditut.

Responder

Introduce tus datos o haz clic en un icono para iniciar sesión:

Logo de WordPress.com

Estás comentando usando tu cuenta de WordPress.com. Cerrar sesión /  Cambiar )

Google photo

Estás comentando usando tu cuenta de Google. Cerrar sesión /  Cambiar )

Imagen de Twitter

Estás comentando usando tu cuenta de Twitter. Cerrar sesión /  Cambiar )

Foto de Facebook

Estás comentando usando tu cuenta de Facebook. Cerrar sesión /  Cambiar )

Conectando a %s