Elefanteak eta Marmokak

Elefante bat dut etxean,
kalean topatu nuen, zakarretan,
eta etxera ekarri nuen, nirekin denbora dexente darama.
Elefante bat dut gelan,
baina ez da bakarra.
Besarkatzen dut, besarkatzen ditut elefanteak,
errege biluziak, neuronak, eta argindar kinadak.
Troyako elefante bat dut barruan, barruan zer gordetzen duen ez dakit, akaso bai.
Eta besarkatzen dut.
Espazio eta denbora fisikoa mutatu dira, mututu dira, elkarrekintza mugatuetan.
Benetakotasuna proiekzio bidez inprimatua geure memorian, baina azal honek arnas egin nahi du, elikatu.
Marmokaz bete dira kaleak, zeruak, bideak, gardentasun susmagarriz, zurbil eta inerteak marmokak, hologramen antzekoak hauen garroak heltzen gaituzte, baina ez dira besarkadak.
Balkoiak eta leihoak jendez gainezka, dendarako bidean pertsona guztiekin helkarrizketak, egia guztiak mugatuak, egi handi hauek txiki direlako mututasunean, denak gara berdin, denak gaude berdin, baina zentralismo emozionalak homogeneizatu nahi gaitu.
Marmokak ikusten ditut kaleetan, garroekin jendea mututu nahian, mutante garaian.
Elefanteak ditugu egongelan,
besarka ditzagun elefanteak,
akaso izango dugu oihana bisitatzeko parada.

Responder

Introduce tus datos o haz clic en un icono para iniciar sesión:

Logo de WordPress.com

Estás comentando usando tu cuenta de WordPress.com. Cerrar sesión /  Cambiar )

Google photo

Estás comentando usando tu cuenta de Google. Cerrar sesión /  Cambiar )

Imagen de Twitter

Estás comentando usando tu cuenta de Twitter. Cerrar sesión /  Cambiar )

Foto de Facebook

Estás comentando usando tu cuenta de Facebook. Cerrar sesión /  Cambiar )

Conectando a %s