Mens


Konfinamenduak aukera asko ireki ditu, eta asko itxi, tenporalki bada ere.
Proiektu guztiak dira posible, orduak, orduak, eta orduak libre, baina preso, denbora korronte batean bageunde bezala, perpetuum mobile, fisika trikimailu batean.
Ahots asko entzuten dira, egin beharrekoen zerrenda luzeak: Gida liburuak, guruak, haterrak, eruditoak.
Informazioa bi modutan banatzen da, akaso hiru: Auto erreferentziala dena, pandemiari buruz ari zaiguna; ludikoa dena, hau da, ihes egiteko bidea ematen diguna, eta identitarioa, kolektibo gisa nola prozesatu eta eraikiko dugun etorkizunaz ari zaiguna.
Eta denbora pantaien bitartez zapingan pasatzen da, telebistako beira bitartean, mugikor eta ordenagailuarenetik, leihoaren beira bitarteko.
Zaila da kontzentratzea, denbora tokean jolastea bezala igarotzen da, ordu bat gorde, bi saltatu. Irudi, pentsamendu eta hausnarketak paisaia bilakatu dira, abiadura handiko trenean, ziztu bizian zeharkatzen ditugun bitartean.
Badira lanean dabiltzanak, bagaude langabezian gaudenak. Badira etxe handiak dituztenak, bagaude etxe ñimiñoak ditugunak. Pareko terrazan familia bat ikusten dut igandea elkarrekin pasatzen, alaitasuna honaino iristen da. Buelta eman eta lau pareta, maite dut etxea, ia pertsona fisiko bat bilakatzeraino, baina zaila da elkarrekintza etxearekin, ez ditu nire galderak erantzuten. Esango nuke nire nortasunaren parte bat bilakatzen ari dela.
Barraskilo bat naiz, 25m2 hauek soinean daramatzat.
Ordena, egitura, ezinbestekoak dira, eta auto disziplina inposatzen diot neure buruari: Goiz esnatu, irakurri, musika entzun, kirola egin, ordutegiak errespetatu, idatzi, ea, idatzi, baina idazterako garaian pentsamenduak abiada bizian doaz. Artea prestatu behar dut, sarea, eta zortearekin bertan erortzen direnak baliatu.
Egunak dira dagoeneko bakardade irudikatu honetan, errealitate gaingabetu honetan, likidoan. Dena da, baina ez guztiz. Post, fake, erdi, light, suzedaneoa zait errealitatea, holograma bat, eta momentu batzuetan neure burua mamutzen ikusten dut. Ordenak laguntzen dit, baina, sormenak, elkarrizketak, errealitatea oraindik hor nonbait dagoela pentsatzen jarraitzera laguntzen didalako.

Beste (ALDE) bat irrasaiorako idatzia.

Responder

Introduce tus datos o haz clic en un icono para iniciar sesión:

Logo de WordPress.com

Estás comentando usando tu cuenta de WordPress.com. Cerrar sesión /  Cambiar )

Google photo

Estás comentando usando tu cuenta de Google. Cerrar sesión /  Cambiar )

Imagen de Twitter

Estás comentando usando tu cuenta de Twitter. Cerrar sesión /  Cambiar )

Foto de Facebook

Estás comentando usando tu cuenta de Facebook. Cerrar sesión /  Cambiar )

Conectando a %s