Brutalitée II

Zauriz josiak gaude,
azala ebakiondo bat, azal berria,
geruza, ehuna, batura, josturak.
Diagrama guztiak lotzen dituen pentagrama,
eta galdetzen dut, zer nahi duzu?
Datorrena ezezaguna da, ez al da hala beti?
Ezjakintasunak arrakalatzen du zorua, sismikoa da, San Andresko falla, eta zubiak josten ditugu, armaduraz biluztu, ateak ireki, gotorlekuak zabaldu.
Entzuten da espazioaren zabalera, korridore guztietan hedatzen den doinua.
Uhinak, irrati frekuentziak, dardara bat, soka instrumentu baten dantza, hatz muturrak lehunki jotzen, dardar hau guztia atontzen.
Etorkizunak dardar egiten du, bihotzez,
Nora goaz? Lainotzen, egunsentietako lanbroetan oinez.
Oinutsik, espartinak eskuetan hezetasun printzaz, intza belarretan, pauso tinkoz,
ikusten baitugu bide guztiak bat direla, bektorialak, indarren talka gogorra.
Jarrai dezagun dardara hau, doinu hau,
entzuten al duzu akordea, hitzik gabeko lengoaia, lilura hau, zubiak dira, sokak, hariak, lotu gaitezen, arrakalak estutu eta osatzeko.
Astindu gaituen seismoak eraldatuko gaitu eta,
baina zein ederra orbana, oinazea, oroitzapen mindua, josi ditzagun, gitarren kordaz, doinu berriak entzun ditzagun, aurrera, denborak garamatzalako leunki gerora.
Senda dezagun seismo hau, ebakiondoak ederrak dira eta, azal berria, armadura, gurutzada honetan,
goazen.

Alde irrasaiorako idatzia

Responder

Introduce tus datos o haz clic en un icono para iniciar sesión:

Logo de WordPress.com

Estás comentando usando tu cuenta de WordPress.com. Cerrar sesión /  Cambiar )

Google photo

Estás comentando usando tu cuenta de Google. Cerrar sesión /  Cambiar )

Imagen de Twitter

Estás comentando usando tu cuenta de Twitter. Cerrar sesión /  Cambiar )

Foto de Facebook

Estás comentando usando tu cuenta de Facebook. Cerrar sesión /  Cambiar )

Conectando a %s